موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Effects of temperature pretreatments and carbohydrate type on androgenesis induction in anther culture of Capparis spinosa L. اثر پیش‌تیمارهای دمایی و نوع کربوهیدرات بر القاء آندروژنز در کشت بساک Capparis spinosa L. 381 402 124492 10.22092/ijmapr.2021.342563.2765 FA سیده معصومه مصطفوی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران محمدرضا عبداللهی دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران دارا دستان استادیار، گروه داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران حسن ساریخانی دانشیار، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2020 04 10 Caper (Capparis spinosa L.) is a rich source of rutin, plays an essential role in human health. In the present study, the effects of cold (25°C as control, 4°C, and 7°C for 2, 4, and 7 days), heat (25°C as control, 30°C for 14 days, 32°C for 2 and 4 days, and 35°C for 8 hours), and carbohydrate treatments on the androgenesis efficiency were studied in the anther culture of caper. Also, the effects of maltose and sucrose at the concentrations of 30 and 60 g L-1 in combination with two temperature treatments (1- 30°C for 14 days and 2- 7°C for 7 days + azacytidine and 2,4-D pretreatments) on the androgenesis induction was evaluated. The temperature and carbohydrate treatments showed statistically significant differences (p ≤0.01) in terms of callus and embryo formation. The 7°C for 2, 4, and 7 days produced the highest percentage (at the third week: 80, 78.34, and 76.67%, respectively) and callogenesis speed (7.85, 7.75, and 7.60 calli week-1, respectively) and the 7°C for 7 days produced the highest embryo production (0.57 embryo anther-1). The 30°C for 14 days treatment showed the highest percentage (at the third week: 100%) and callogenesis speed (9.44 calli week-1). While the 32°C for 2 and 3 days and also 30°C for 14 days produced the highest number of embryos per anther (0.22, 0.20, and 0.18 embryo, respectively). The use of 30 g L-1 maltose in combination with the 30°C for 14 days produced the highest percentage (at the third week: 91.66%) and callogenesis speed (8.94 calli week-1), while the 30 g L-1 maltose in combination with the 7°C for 7 days + azacytidine and 2,4-D pretreatments produced the highest mean embryo number per anther (0.55 embryo). The results of this research are of great importance for the use in the caper breeding programs. گیاه کبر (Capparis spinosa L.)، یک منبع غنی از فلاونوئید روتین است که نقش مهمی در سلامتی انسان دارد. در تحقیق حاضر اثرات ‌تیمارهای سرمایی (°C25 به عنوان شاهد، °C4 و °C7 به‌مدت‌های 2، 4 و 7 روز)، گرمایی (°C25 به‌عنوان شاهد، °C30 به‌مدت 14 روز، °C32 به‌مدت 2 و 4 روز و °C35 به‌مدت 8 ساعت) و کربوهیدرات بر کارایی آندروژنز در کشت بساک کبر بررسی گردید. همچنین اثرات مالتوز و ساکارز در غلظت‌های g L-1 30 و g L-1 60 در ترکیب با دو ‌تیمار دمایی (1- °C30 به‌مدت 14 روز و 2- °C7 به‌مدت 7 روز + پیش‌تیمارهای آزاسیتیدین و 2,4-D) روی القاء آندروژنز بررسی شد. ‌تیمارهای دمایی و کربوهیدرات اختلاف آماری معنی‌داری (0.01p ≤) از نظر تشکیل کالوس و رویان داشتند. ‌تیمار °C7 به‌مدت 2، 4 و 7 روز بیشترین درصد (در هفته سوم: به‌ترتیب 80، 78.34 و 76.67 درصد) و سرعت کالوس‌زایی (به‌ترتیب 7.85، 7.75 و 7.60 کالوس در هفته) و ‌تیمار °C7 به‌مدت 7 روز بیش‌ترین تولید رویان (0.57 رویان در هر بساک) را ایجاد کردند. ‌تیمار °C30 به‌مدت 14 روز بیشترین درصد (در هفته سوم: 100%) و سرعت کالوس‌زایی (9.44 کالوس در هفته) را داشت. در حالی‌که ‌تیمارهای °C32 به‌مدت 2 و3 روز و همچنین °C30 به‌مدت 14 روز بیشترین تعداد رویان به‌ازای هر بساک (به‌ترتیب 0.22، 0.20 و 0.18 رویان) را تولید کردند. استفاده از g L-1 30 مالتوز در ترکیب با ‌تیمار °C30 به‌مدت14 روز بیشترین درصد (در هفته سوم: 91.66%) و سرعت کالوس‌زایی (8.94 کالوس در هفته) را ایجاد کرد در حالی‌که g L-1 30 مالتوز در ترکیب با ‌تیمار °C7 به‌مدت 7 روز + پیش‌تیمارهای آزاسیتیدین و 2,4-D، بیشترین میانگین تعداد رویان به‌ازای هر بساک (0.55 رویان) را تولید کرد. نتایج این تحقیقات جهت استفاده در برنامه‌های اصلاحی کبر از اهمیت بالایی برخوردار می باشد.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124492_86f3d5142127de21d4092b24b3af3be3.pdf

موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Study on toxicity and LC50 of some medicinal plants using Artemia salina test بررسی سمیت و LC50 برخی گیاهان دارویی با استفاده از آزمون Artemia salina 403 411 124493 10.22092/ijmapr.2021.351732.2859 FA مرضیه حجازی استادیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران رقیه نوروزی دانشیار، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2020 09 04 From the past until now, the plants and their products have been used as food and medicine in the nutrition and treatment of diseases in humans and animals. However, in the popular perception, the herbal nature of a medicinal or food product was equivalent to its lack of toxicity and safety, and the side effects and toxicity of the plants and their products have been less studied. Therefore, the use of a system that incorporates the bioethical considerations, speed, simplicity, and at the same time economic considerations is necessary to estimate the toxicity and determine the LC50 of medicinal plants before consumption. The aim of this study was to use the organism Artemia salina in the evaluation of toxicity and LC50 of some medicinal plants. In this study, the extract toxicity of medicinal plants Rosa damascena Mill., Descurainia sophia (L.) Schur, Ferula assa-foetida L., Colchicum autumnale L., Allium sativum L., and Taxus baccata L. was assessed by determining the LC50 index using the Artemia salina test. The extracts were prepared by the maceration technique. The Artemia salina cysts were hatched out in the artificial seawater at 27 °C and the larvae were then exposed to the plant extracts at the different concentrations (10, 100, and 1000 mg.ml-1) for 24 hours. The concentration needed to kill half of the larvae (LC50) was calculated. The LC50 levels of D. sophia, A. sativum, R. damascena, T. baccata, C. autumnale, and F. assa-foetida were obtained 4812, 3316, 997, 44.07, 10.44, and 2.37 mg.ml-1, respectively. Overall, the results showed that A. salina test could be used as a model in determining the LC50 index for the toxicological tests of herbal products. از گذشته تاکنون گیاهان و فرآورده‌های آنها به‌عنوان غذا و گیاه دارویی در تغذیه و درمان بیماری‌ها در انسان و حیوانات مورد استفاده قرار گرفته‌اند. با این حال در تصور عامه گیاهی بودن یک فرآورده دارویی و یا غذایی با عدم‌سمّیت و ایمنی آن برابر بوده است و اثرهای جانبی و سمّیت گیاهان و فرآورده‌های آنها کمتر مطالعه شده است. ازاین‌رو استفاده از سیستمی که دربردارنده ملاحظات اخلاقی زیستی، سرعت، سادگی و در عین حال ملاحظات اقتصادی باشد، برای برآورد میزان سمّیت و تعیین LC50 گیاهان دارویی قبل از مصرف ضروریست. هدف این مطالعه بکارگیری آرتمیا سالینا به‌عنوان ارگانیسمی در ارزیابی سمّیت گیاهان دارویی و فرآورده‌های گیاهی و تعیین LC50 می‌باشد. هدف این مطالعه به کارگیری ارگانیسم Artemia salina در ارزیابی سمیت و LC50 برخی گیاهان دارویی بود. در این مطالعه میزان سمیت عصاره‌ گیاهان دارویی گل‌محمدی (Rosa damascena Mill.)، خاکشیر (Descurainia sophia (L.) Schur)، آنغوزه (Ferula assa-foetida L.)، گل حسرت (Colchicum autumnale L.)، سیر (Allium sativum L.) و سرخدار (Taxus baccata L.) با تعیین شاخص LC50 با استفاده از آزمون Artemia salina مورد بررسی قرار گرفت. عصاره‌ها به روش ماسراسیون تهیه شدند. سیست‌های A. salina در آب دریای مصنوعی و در 27 درجه سانتی‌گراد تفریخ گردید و سپس لاروها در معرض عصاره گیاهان در غلظت‌های مختلف (10، 100 و 1000 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) به مدت 24 ساعت قرار گرفتند. میزان غلظتی که نیاز است تا نیمی از لاروها را از بین ببرد (LC50) محاسبه گردید. میزان LC50 گیاهان خاکشیر، سیر، گل‌محمدی، سرخدار، گل حسرت و آنغوزه به‌ترتیب 4812، 3316، 997، 44.07، 10.44 و 2.37 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر به‌دست آمد. به‌طور کل نتایج نشان داد که تست A. salina می‌تواند به‌عنوان الگویی در تعیین شاخص LC50 برای آزمایش‌های سم‌شناسی فرآورده‌های گیاهی مورد استفاده قرار گیرد.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124493_2d7efd5c9c7fd53199d90b4f9b4e4541.pdf

موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Comparison of herbal additives effects with growth-promoting antibiotic on productive traits, biochemical parameters and serum hepatic enzymes of broilers مقایسه اثر افزودنی‌های گیاهی با آنتی‌بیوتیک محرک رشد بر صفات تولیدی، فراسنجه‌های بیوشیمیایی و آنزیم‌های کبدی سرم جوجه‌های گوشتی 412 423 124494 10.22092/ijmapr.2021.354168.2973 FA سارا مسعود مقدم دانشجوی دکتری، گروه بیوشیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران جمشید مهرزاد استادیار، گروه بیوشیمی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران امیرحسین علیزاده قمصری استادیار، مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران رضا بهاری کاشانی استادیار، گروه علوم دامی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران جعفر سعیدی استادیار، گروه فیزیولوژی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران Journal Article 2021 04 11 This study aimed at comparing the effects of four commercial herbal additives and a growth-promoting antibiotic (virginiamycin) on the productive traits, some blood biochemical parameters, and serum hepatic enzymes activity of broilers. Nine hundred one day-old male broilers (Ross 308 strain) were used in a completely randomized design with five treatments and six replicates of 30 birds. The experimental treatments included the diets containing Noviherb®, Bioessence®, and Biostrong® (each at a rate of 100 g ton-1 of diet), diet containing Novigrow® (1000 g ton-1 of diet), and diet containing virginiamycin (100 g ton-1 of diet) as positive control. The amount of feed intake, body weight, mortality percentage, feed conversion ratio, and European broiler index were measured during 1 to 42 days of broilers age. At the 28 and 42 days of age, the blood samples were taken from four birds per replicate and the blood parameters including the concentration of total protein, uric acid, albumin, glucose, triglyceride, cholesterol, low-density lipoprotein (LDL), and high-density lipoprotein (HDL) and the activity of gamma-glutamyl transferase, alanine aminotransferase, aspartate aminotransferase, and alkaline phosphatase serum enzymes were measured. The results showed that the effects of tested herbal additives on the performance and European broiler index were not significant in comparison with the antibiotic. The concentration of blood parameters and the activity of serum liver enzymes at the 28 and 42 days of age were not affected by the experimental treatments. Based on these results, the additives evaluated could be suitable alternatives to the growth-promoting antibiotics without adversely affecting the performance and serum biochemical parameters of broilers. این آزمایش برای مقایسه اثرهای چهار افزودنی گیاهی تجاری و یک آنتی‌بیوتیک محرک رشد (ویرجینیامایسین) بر عملکرد، برخی فراسنجه‌های بیوشیمیایی خون و فعالیت آنزیم‌های کبدی سرم جوجه‌های گوشتی انجام شد. تعداد 900 قطعه جوجه خروس گوشتی یک‌روزه (سویه راس 308) در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار و شش تکرار 30 قطعه‌ای مورد استفاده قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل: جیره‌های حاوی نوی‌هرب®، بیوسنس® و بایواسترانگ® (هر یک به میزان 100 گرم در تن خوراک)، جیره دارای نوی‌گرو® (1000 گرم در تن خوراک) و جیره حاوی ویرجینیامایسین (100 گرم در تن خوراک) به‌عنوان کنترل مثبت بودند. مقدار خوراک مصرفی، وزن بدن، درصد تلفات، ضریب تبدیل غذایی و شاخص اروپایی مرغ گوشتی در دوره 1 تا 42 روزگی محاسبه شد. در سنین 28 و 42 روزگی، از چهار پرنده به ازای هر تکرار خون‌گیری بعمل آمده و فراسنجه‌های خونی شامل: غلظت پروتئین کل، اسید اوریک، آلبومین، گلوکز، تری‌گلیسرید، کلسترول، لیپو‌پروتئین کم‌چگالی (LDL)، لیپوپروتئین پرچگالی (HDL) و فعالیت آنزیم‌های گاما-گلوتامیل ترانسفراز، آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز و آلکالین فسفاتاز سرم اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که اثرهای افزودنی‌های گیاهی مورد آزمایش بر عملکرد و شاخص اروپایی مرغ گوشتی در مقایسه با آنتی‌بیوتیک معنی‌دار نبود. غلظت فراسنجه‌های خون و فعالیت آنزیم‌های کبدی سرم در سنین 28 و 42 روزگی تحت‌ تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. براساس این نتایج، افزودنی‌های مورد ارزیابی می‌توانند بدون اثرگذاری منفی بر عملکرد و فراسنجه‌های بیوشیمیایی سرم جوجه‌های گوشتی جایگزین مناسبی برای آنتی‌بیوتیک محرک رشد باشند.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124494_d4593cbbaf5fbdd30e608e496a3b86cd.pdf

موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Antioxidant and antimicrobial effects of Zataria multiflora Boiss. and Cuminum cyminum L. alcoholic extracts in bioactive coatings on chicken meat shelf life تأثیر پاداکسندگی و زیست‌پادی عصاره‌های الکلی Zataria multiflora Boiss. و Cuminum cyminum L. در پوشش زیست‌فعال بر ماندگاری گوشت مرغ 424 433 124495 10.22092/ijmapr.2021.352887.2913 FA فریبا ظفرمند کاشانی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه کشاورزی، واحد سوادکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، سوادکوه، ایران داریوش خادمی شورمستی استادیار، گروه کشاورزی، واحد سوادکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، سوادکوه، ایران 0000-0003-2679-0816 Journal Article 2020 12 10 The environmental hazards of polymer packaging have increased the tendency to use the biodegradable composites. Due to the use limitations of synthetic antioxidants and antibiotics, the use of alternative natural products has been developed. In this study, the antioxidant and antimicrobial effects of Zataria multiflora Boiss. and Cuminum cyminum L. alcoholic extracts in the bioactive coatings on the shelf life of chicken meat were evaluated and compared with propyl gallate. For this purpose, an experiment was conducted in a completely randomized design with five experimental treatments including the uncoated chicken fillets (control), fillets coated with 8% sodium caseinate, sodium caseinate-based coated enriched with thyme extract (1.5%), cumin extract (1.5%), and propyl gallate (100 ppm) and three replications for 10 days at refrigerator temperature. The results showed that the use of sodium caseinate coating reduced the number of aerobic mesophilic bacteria, psychrophilic bacteria, thiobarbituric acid index, peroxide value, and total volatile nitrogen compounds of the fillets during storage. The use of plant extracts and propyl gallate increased the antioxidant and antimicrobial efficiency of the bioactive coatings. At the end of storage period, the fillets coated with sodium caseinate- cumin extract showed the lowest amount of aerobic mesophilic and psychrophilic bacteria and the total volatile nitrogen compounds (p <0.05) and the fillets coated with sodium caseinate- thyme extract showed the lowest thiobarbituric acid index and peroxide value (p <0.05) with no statistically significant difference with the bioactive coatings containing propyl gallate. Therefore, the bioactive coating of sodium caseinate containing cumin and thyme extracts can be used to increase the shelf life of chicken fillets at the refrigerator storage for at least 10 days. مخاطرات زیست محیطی بسته‌بندی‌های بسپاری موجب افزایش تمایل به استفاده از پوشش‌های زیست‌تخریب‌پذیر چندسازه‌ای شده است. با توجه به محدودیت‌های استفاده از پاداکسنده‌ها و زیست‌پادهای مصنوعی، استفاده از فرآورده‌های طبیعی جایگزین توسعه یافته است. در این مطالعه اثرهای پاداکسندگی و ضدمیکروبی عصاره‌های الکلی آویشن شیرازی (Zataria multiflora Boiss.) و زیره سبز (Cuminum cyminum L.) در مقایسه با پروپیل گالات در پوشش زیست‌فعال بر ماندگاری گوشت مرغ ارزیابی شد. برای این منظور آزمایشی با 5 تیمار شامل فیله‌های مرغ فاقد پوشش (شاهد)، دارای پوشش کازئینات‌سدیم 8%، دارای پوشش کازئینات‌سدیم غنی شده با عصاره آویشن شیرازی (1.5%)، عصاره زیره‌سبز (1.5%) و پروپیل گالات (ppm100) در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با 3 تکرار به‌مدت 10 روز نگهداری در دمای یخچال اجرا شد. نتایج نشان داد که استفاده از پوشش کازئینات‌سدیم موجب کاهش شمار باکتری‌های هوازی مزوفیل و باکتری‌های سرماگرا، شاخص اسید تیوباربیتوریک، عدد پراکسید و مجموع ترکیب‌های ازته فرّار فیله‌ها طی این مدت نگهداری شد. بکارگیری عصاره‌های گیاهی و پروپیل گالات موجب افزایش کارایی پاداکسندگی و ضدمیکروبی پوشش زیست‌فعال شد. در پایان دوره نگهداری، کمترین میزان باکتری‌های هوازی مزوفیل و باکتری‌های سرماگرا و مجموع ترکیب‌های ازته فرّار در فیله‌های حاوی پوشش زیست‌فعال حاوی عصاره زیره (p <0.05) و کمترین میزان شاخص اسید تیوباربیتوریک و عدد پراکسید در فیله‌های حاوی پوشش زیست‌فعال حاوی عصاره آویشن شیرازی (p <0.05)دیده شد که تفاوت آماری معنی‌داری با پوشش فعال حاوی پروپیل گالات نداشت. بنابراین می‌توان از پوشش زیست‌فعال کازئینات‌سدیم حاوی عصاره‌های زیره‌ سبز و آویشن شیرازی جهت افزایش زمان ماندگاری فیله مرغ در دمای یخچال حداقل به‌مدت 10 روز استفاده کرد.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124495_5153386570b5194cf1b6784a2361e50d.pdf

موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Improving quantity and quality of Thymus daenensis Celak. essential oil with application of Myco-Root biofertilizer under different irrigation levels بهبود کمّیت و کیفیت اسانس گیاه آویشن دنایی (Thymus daenensis Celak.) با کاربرد کود زیستی مایکوروت در سطوح مختلف آبیاری 434 456 124496 10.22092/ijmapr.2021.352999.2921 FA حانیه شب خیز دانشجوی کارشناسی ارشد اگرواکولوژی، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران عبدالله جوانمرد دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران علی استادی دانشجوی دکترای اگروتکنولوژی- اکولوژی گیاهان زراعی،‌ گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران محمدرضا مرشدلو استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران Journal Article 2020 12 22 To determine the effects of Myco-Root biofertilizer and different irrigation levels on the content and essential oil compounds of thyme (Thymus daenensis Celak.), a factorial experiment was conducted in a completely randomized design with eight treatments and three replications in the greenhouse of Plant Production and Genetics department, Faculty of Agriculture, University of Maragheh, Iran, in 2020. The factors included drought stress at four levels of without stress (irrigation at field capacity (FC) as a control), mild (irrigation at 75% FC), moderate (irrigation at 55% FC), and severe (irrigation at 35% FC) stresses and biofertilizer at two levels of inoculation and non-inoculation with Myco-Root. The results demonstrated that the fresh and dry weight of leaves, stem dry weight, total dry weight, leaf relative water content, chlorophylls a and b and total chlorophyll content, and root colonization percentage decreased significantly with increasing the water deficit level. However, the carotenoid content and essential oil percentage showed an increasing trend with increasing drought stress. The highest carotenoid content and essential oil percentage was obtained by using Myco-Root under moderate drought stress. Thymol, carvacrol, p -cymene, 1,8-cineole, (E)-caryophyllene, borneol, γ-terpinene, and α-pinene were identified as the major constituents of essential oil in the all treatments. The highest content of thymol was obtained under mild drought stress with the Myco-Root application. Furthermore, the highest content of carvacrol was recorded under mild, moderate, and severe drought stresses, respectively with the Myco-Root application. On average, the application of Myco-Root biofertilizer increased the content of thymol, carvacrol, 1,8-cineole, E-caryophyllene, borneol, and α-pinene by 4.19, 48.28, 15.93, 16.33, 14.15, and 3.78%, respectively compared to not using this biofertilizer. Overall, the results showed that some morphological and physiological traits of thyme decreased significantly with increasing the water deficit levels, but the application of Myco-Root biofertilizer could amend drought stress and improve the growth, percentage and essential oil quality of the plant. Thus, the use of Myco-Root biofertilizer instead of chemical fertilizers could be recommended to achieve the sustainable agriculture in the thyme cultivation. به‌منظور بررسی اثرهای کود زیستی مایکوروت و سطوح مختلف ‌آبیاری بر درصد و ترکیب‌های اسانس آویشن دنایی (Thymus daenensis Celak.)، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با هشت تیمار و سه تکرار در گلخانه گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه مراغه در سال 1399 اجرا شد. فاکتورها شامل تنش خشکی در چهار سطح بدون تنش (آبیاری در حد ظرفیت مزرعه به‌عنوان شاهد)، تنش ملایم (آبیاری در 75% ظرفیت زراعی)، تنش متوسط (آبیاری در 55% ظرفیت زراعی) و تنش شدید (آبیاری در 35% ظرفیت زراعی) و کود زیستی در دو سطح تلقیح و عدم تلقیح با مایکوروت بودند. نتایج نشان داد با افزایش سطح کم‌آبی، وزن تر و خشک برگ، وزن خشک ساقه و وزن خشک کل، محتوای نسبی آب برگ، کلروفیل a، b، کل و درصد کلونیزاسیون ریشه به‌طور معنی‌داری کاهش یافتند. ولی میزان کاروتنوئید و درصد اسانس با افزایش تنش خشکی روند افزایشی را نشان دادند. بیشترین محتوی کاروتنوئید و درصد اسانس با کاربرد مایکوروت در تنش خشکی متوسط حاصل شد. تیمول، کارواکرول، پارا-سیمن، 8،1-سینئول، ای-کاریوفیلن، بورنئول، گاما-ترپینن و آلفا-پینن به‌عنوان اجزای غالب اسانس در تمامی تیمارها شناسایی شدند. بیشترین میزان تیمول در تنش خشکی ملایم و با کاربرد مایکوروت به‌دست آمد. همچنین بیشترین میزان کارواکرول به‌ترتیب در تنش‌های ملایم، متوسط و شدید و با تلقیح مایکوروت حاصل شد. به‌طور میانگین، با کاربرد کود زیستی مایکوروت میزان ترکیب‌های تیمول، کارواکرول، 1،8-سینئول، ای-کاریوفیلن، بورنئول و آلفا-پینن به‌ترتیب 4.19، 45.28، 15.93، 16.33، 14.15 و 3.78 درصد نسبت به عدم کاربرد این کود زیستی افزایش یافتند. به‌طور کلی نتایج نشان داد با افزایش سطح کم‌آبیاری، بعضی صفات موفولوژیک و فیزیولوژیک آویشن کاهش معنی‌داری پیدا کردند، ولی کاربرد کود زیستی مایکوروت توانست اثرات تنش خشکی را تعدیل و موجب بهبود رشد، درصد و کیفیت اسانس گیاه گردد. بنابراین، به نظر می‌رسد استفاده از کود زیستی مایکوروت به جای کودهای شیمیایی در راستای حصول اهداف کشاورزی پایدار در کشت آویشن قابل توصیه باشد.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124496_89c3fc1f39c1a7310e1e2f1771033c0e.pdf

موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Morphological characteristics and total phenol concentration in hydroalcoholic extract of Echinacea purpurea L. influenced by different nitrogen sources خصوصیات مورفولوژیکی و غلظت فنل کل گیاه دارویی سرخارگل (Echinacea purpurea L.) تحت ‌تأثیر منابع مختلف نیتروژن 457 474 124497 10.22092/ijmapr.2021.353236.2936 FA ارسلان پیروش کارشناس ارشد، گروه گیاهان دارویی، مرکز آموزش عالی شهید باکری میاندوآب، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران محمد علی شیخ محسنی استادیار، گروه گیاهان دارویی، مرکز آموزش عالی شهید باکری میاندوآب، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران فاطمه نژادحبیب وش استادیار، گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2021 01 21 The nutrients are considered as the most important factor affecting morphological traits and secondary compounds in the medicinal plants. The method of plant nutrition is very important in the effective absorption of these elements. To evaluate the effects of different nitrogen sources including urea, nitrogen-nanofertilizer, and amino acids on the morphological characteristics and concentration of polyphenolic compounds of Echinacea purpurea L., a factorial experiment was conducted in a completely randomized design with 27 treatments and four replications. The experimental treatments included the urea fertilizer at three levels of 0, 100, and 200 kg ha-1, foliar application with nitrogen-nanofertilizer at three levels of 0, 1, and 3 g l-1, and foliar application with commercial amino acid Fermolife at three levels of 0, 1, and 3 g l-1. The traits were measured at the full flowering stage of plants. The results showed that the highest amount of fresh and dry weight of leaves and fresh weight of roots was obtained in the 3 g l-1 nitrogen-nanofertilizer treatment and the highest amount of aerial parts dry weight was measured in the combined treatment of 1 g l-1 nitrogen-nanofertilizer and 3 g l-1 amino acids. Most of the plant traits were increased by the foliar application of nitrogen-nanofertilizer and amino acids compared to the urea fertilizer use. The effect of different nitrogen fertilizers on the concentration of polyphenolic compounds in the plant was also significant. The highest amount of total phenol was obtained in the simultaneous application of 200 kg ha-1urea, 3 g l-1 nitrogen-nanofertilizer, and 1 g l-1 amino acids treatment. Overall, the results showed that feeding E. purpurea with the nitrogen fertilizers could improve the morphological traits and total phenol concentration in the plant. عناصر‌ غذایی به‌عنوان مهم‌ترین عامل مؤثر بر صفات مورفولوژیکی و ترکیب‌های ثانویه در گیاهان دارویی مطرح می‌باشند. روش تغذیه گیاه در جذب مؤثر این عناصر، اهمیت بسیاری دارد. به‌منظور ارزیابی تاثیر منابع مختلف نیتروژن شامل اوره، نانو کود نیتروژن و آمینواسیدها بر خصوصیات مورفولوژیکی و غلظت ترکیب‌های پلی‌فنولی گیاه سرخارگل (Echinacea purpurea L.)، آزمایشی بر پایه فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در 27 تیمار و چهار تکرار، انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل کود اوره در سه سطح 0، 100 و 200 کیلوگرم در هکتار، محلول‌پاشی با نانوکودنیتروژن در سه سطح 0، 1 و 3 گرم در لیتر و محلول‌پاشی با آمینواسید تجاری فرمولایف در سه سطح 0، 1 و 3 گرم در لیتر بودند. صفات در زمان گلدهی کامل گیاه اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که بیشترین مقدار وزن تر و خشک برگ و وزن تر ریشه در تیمار سه گرم در لیتر نانوکود نیتروژن و بیشترین مقدار وزن خشک اندام‌هوایی در تیمار ترکیبی یک گرم در لیتر نانوکود نیتروژن و سه گرم در لیتر آمینواسید به‌دست آمد. اکثر صفات گیاه در روش محلول‌پاشی با نانوکودنیتروژن و آمینواسید نسبت به کوددهی اوره افزایش یافتند. اثر کودهای مختلف نیتروژنی بر غلظت فنل کل گیاه نیز معنی‌دار شد. بیشترین میزان فنل کل مربوط به تیمار همزمان 200 کیلوگرم برهکتار اوره، 3 گرم در لیتر نانوکودنیتروژن و یک گرم در لیتر آمینواسید بود. به‌طور کلی نتایج نشان داد که تغذیه گیاه سرخارگل با کودهای نیتروژنی توانست صفات موفولوژیکی و غلظت فنل کل در گیاه را افزایش دهد.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124497_e122c64e09d4f4c5a04ef90ac196cd29.pdf

موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Evaluation of antioxidant properties of Oxalis corniculata L. leaves powder and comparison of its addition effect with vitamin C on performance and meat quality of broilers under heat stress conditions ارزیابی خواص آنتی‌اکسیدانی پودر برگ Oxalis corniculata L. و مقایسه اثر افزودن آن با ویتامین C بر عملکرد و کیفیت گوشت جوجه‌های گوشتی تحت تنش گرمایی 475 486 124498 10.22092/ijmapr.2021.353756.2951 FA سرور اسفندیاری دانش‌آموخته کارشناسی ارشد تغذیه طیور، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، کرمان، ایران مژگان مظهری دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، کرمان، ایران امیدعلی اسماعیلی پور دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، کرمان، ایران حسین دوماری استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، کرمان، ایران Journal Article 2021 02 24 To investigate the antioxidant properties of Oxalis corniculata L. leaves powder and compare the effects of its addition with vitamin C on the performance and meat quality of broilers under heat stress conditions, an experiment was conducted in a completely randomized design with four treatments, five replications, and 10 birds per replication. The experimental treatments included the corn-soybean diet as a basal diet (control), basal diet + 250 mg kg-1 vitamin C, basal diet + 0.5% O. corniculata leaves powder, and basal diet + 1% O. corniculata leaves powder. To apply heat stress, the chickens from 25 to 42 days of their age were exposed to 34 ± 2 °C for eight hours a day. The performance traits including feed intake, weight gain, and feed conversion ratio were recorded at the end of the experiment. Also, at the end of the experiment, two birds per replicates were randomly selected and slaughtered to measure the meat quality traits. The total phenolic compounds content in the methanolic extract of O. corniculata was 11.73 mg of gallic acid / g of dry matter. The free radical scavenging activity (DPPH assay) percentage and the amount of vitamin C of this plant were obtained 46.63% and 88 mg/g of dry matter, respectively. The consumption of 1% leaves powder of the plant increased the feed intake and weight of broilers compared to the control (p <0.05). The lowest feed conversion ratio was observed in the group of 1% leaves powder of the plant and vitamin C (p <0.05). The highest water holding capacity and meat moisture was observed in the broilers fed with O. corniculata leaves powder compared to the control (p <0.05). All the treatments reduced the cooking loss and dripping loss of meat compared to the control (p <0.05). According to the results of this experiment, the basal diet + 250 mg kg-1 vitamin C and basal diet + 1% O. corniculata leaves powder treatments could improve the growth performance and some meat quality parameters of broilers under heat stress conditions. به‌منظور ارزیابی خواص آنتی‌اکسیدانی پودر برگ گیاه دارویی شبدرترشک (Oxalis corniculata L.)‌ و مقایسه اثر افزودن آن با ویتامین C بر عملکرد و کیفیت گوشت جوجه‌های گوشتی تحت تنش گرمایی یک آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار، 5 تکرار و 10 پرنده در هر تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره پایه ذرت-سویا (شاهد)، جیره پایه + 250 میلی‌گرم در کیلوگرم جیره ویتامین C، جیره پایه + 0.5 درصد پودر برگ شبدر ترشک و جیره پایه + یک درصد پودر برگ شبدر ترشک بودند. جهت اعمال تنش گرمایی، جوجه‌ها از 25 تا 42 روزگی به‌مدت 8 ساعت در روز در معرض دمای 2±34 درجه سانتی‏گراد قرار ‌گرفتند. صفات عملکردی شامل مصرف خوراک، افزایش وزن و ضریب‌تبدیل غذایی در انتهای آزمایش اندازه‌گیری شدند. همچنین در پایان آزمایش، از هر تکرار دو پرنده به‌طور تصادفی انتخاب، کشتار و صفات مربوط به کیفیت گوشت اندازه‌گیری شدند. میزان ترکیب‌های فنولی کل در عصاره متانولی گیاه شبدرترشک، 11.73 میلی‌گرم گالیک اسید در هر گرم ماده خشک بود. درصد حذف رادیکال‌های آزاد (ارزیابی DPPH) و میزان ویتامین C این گیاه به‌ترتیب 46.36 درصد و 88 میلی‌گرم در هرگرم ماده خشک به‌دست آمد. مصرف یک درصد پودر برگ گیاه منجر به افزایش مصرف خوراک و وزن جوجه‌های گوشتی در مقایسه با شاهد شد (p <0.05). کمترین ضریب تبدیل خوراک در گروه یک درصد پودر برگ گیاه و ویتامین C مشاهده شد (p <0.05). بیشترین ظرفیت نگهداری آب و رطوبت گوشت در جوجه‌های تغذیه شده با پودر برگ شبدرترشک در مقایسه با شاهد مشاهده گردید (p <0.05). همه تیمارها منجر به کاهش افت پخت و افت خونابه گوشت در مقایسه با شاهد شدند (p <0.05). بنابر نتایج این آزمایش، تیمارهای جیره پایه + 250 میلی‌گرم در کیلوگرم جیره ویتامین C و جیره پایه + یک درصد پودر برگ شبدرترشک توانستند موجب بهبود عملکرد رشد و برخی پارامترهای کیفیت گوشت جوجه‌های گوشتی تحت تنش گرمایی مفید شوند.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124498_af0b7a0e256926ab45874f0961697662.pdf

موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Effects of mixed Cinnamomum cassia (L.) J.Presl, Mentha pulegium L., and Capsicum annuum L. extracts on gastrointestinal and tibia characteristics, and blood of broilers بررسی تأثیر مخلوط عصاره گیاهان دارچین، نعناع و فلفل بر خصوصیات دستگاه گوارش، فراسنجه‌های خونی و وی‍ژگی‌های استخوان درشت‌نی جوجه‌های گوشتی 487 501 124499 10.22092/ijmapr.2021.351822.2869 FA زهرا تهامی دانشجوی دکترای تغذیه طیور، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران سید محمد حسینی استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران امین ولی‌زاده قلعه بیگ دانش آموخته دکترای تغذیه دام، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران Journal Article 2020 10 10 To evaluate the effects of a mixture from Cinnamomum cassia (L.) J.Presl, Mentha pulegium L., and Capsicum annuum L. extracts on the relative weight of visceral and gastrointestinal organs, gastrointestinal tract acidity, blood parameters, and tibia characteristics of Ross 308 broilers, an experiment was conducted in a completely randomized design with five treatments, four replications, and eight chickens per replication. The experimental treatments included basal diet (BD), BD+500 mg kg-1 oxytetracycline, BD+50 mg kg-1 mixed extract, BD+100 mg kg-1 mixed extract, and BD+200 mg kg-1 mixed extract. After 42 days of raising the broilers with the mixed extract, the sampling was performed to evaluate the desired traits. The results showed that the consumption of 100 mg kg-1 mixed extract increased the pancreas and heart weight, relative length of ileum and jejunum, and relative weight and length of tibia and reduced the acidity of duodenum and jejunum compared to the control (p <0.05). The results showed that the experimental treatments did not affect the concentration of blood elements of broilers, but the amount of magnesium and phosphorus in tibia was affected by 50 and 100 mg kg-1 mixed extract (p <0.05). Based on the findings of this study, it could be concluded that the use of 100 mg kg-1 mixed extract improved the performance of broilers by increasing the relative length and weight of gastrointestinal organs and reducing the acidity of gastrointestinal tract. به‌منظور بررسی تأثیر مخلوط عصاره گیاهان دارچین (Cinnamomum cassia (L.) J.Presl)، نعناع (Mentha pulegium L.) و فلفل (Capsicum annuum L.) بر وزن نسبی اندام‌های داخلی و گوارشی، اسیدیته دستگاه گوارش، فراسنجه‌های خونی و خصوصیات استخوان درشت‌نی جوجه‌های گوشتی سویه راس 308، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار، 4 تکرار و 8 قطعه جوجه در هر تکرار انجام گردید. تیمارهای آزمایشی شامل جیره پایه، جیره پایه+500 میلی‌گرم در کیلوگرم اکسی‌تتراسایکلین، جیره پایه+50 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره مخلوط، جیره پایه+100 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره مخلوط و جیره پایه+200 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره مخلوط بودند. بعد از 42 روز پرورش جوجه‌ها با عصاره مخلوط، نمونه‌گیری به‌منظور ارزیابی صفات موردنظر انجام شد. نتایج نشان داد مصرف 100 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره مخلوط سبب افزایش وزن پانکراس و قلب، طول نسبی ایلئوم و ژژنوم و وزن و طول نسبی استخوان درشت‌نی و کاهش معنی‌دار اسیدیته دئودنوم و ژژنوم نسبت به شاهد شد (0.05>p ). نتایج نشان داد تیمارهای آزمایشی بر روی غلظت عناصر خون جوجه‌های گوشتی تأثیرگذار نبودند، اما میزان عناصر منیزیم و فسفر استخوان درشت‌نی تحت‌تأثیر (0.05>p ) 50 و 100 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره مخلوط قرار گرفتند. بر اساس یافته‌های این مطالعه می‌توان نتیجه گرفت که مصرف 100 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره مخلوط با افزایش طول و وزن نسبی اندام‌های گوارشی و کاهش اسیدیته دستگاه گوارش سبب بهبود عملکرد جوجه‌های گوشتی می‌شود.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124499_00b3bbe3f994a97e1154bc820fbc8ce9.pdf

موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Effects of livestock and chemical fertilizers on growth, yield, and essential oil of Dracocephalum kotschyi Boiss. اثر کودهای دامی و شیمیایی روی رشد، عملکرد و اسانس Dracocephalum kotschyi Boiss. 502 512 124500 10.22092/ijmapr.2021.353627.2945 FA عسکر قنبری عدیوی دانشجوی دکترای زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران سینا فلاح استاد، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران مجتبی کریمی استادیار، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران زهرا لری گوئینی دانشیار، پژوهشکده علوم پایه سلامت، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران Journal Article 2021 02 14 To evaluate the response of Dracocephalum kotschyi Boiss. production to the livestock and chemical fertilizers, an experiment was conducted as a split plot with three replications in 2018 and 2019. The experimental treatments included the control (without fertilizer), chemical fertilizer, and different levels (100, 143, and 250 kg nitrogen ha-1) of poultry (PM100, PM143, and PM250), sheep (SM100, SM143, and SM250), and cattle (CM100, CM143, and CM250) manures. The traits including photosynthetic pigments, leaf area index, plant biomass, and percentage and essential oil yield were investigated. The effects of fertilizer, cutting, and the interaction of fertilizer and cutting were significant on all the triats. In the first cutting, the PM250 treatment produced more photosynthetic pigments than the chemical fertilizer. Also, the SM100 and CM100 treatments caused higher chlorophyll a and total chlorophyll compared to the chemical fertilizer. In the second cutting, the average photosynthetic pigments in the manure treatments were not superior to the chemical fertilizer. In the first cutting, the high level of livestock manures had a higher leaf area index compared to the chemical fertilizer, but in the second cutting, the medium and high levels of poultry manure and high level of sheep manure showed this superiority. In the first cutting, the all livestock manures treatments except CM100 produced the plant biomass similar to the chemical fertilizer, but in the second cutting, the PM143 treatment produced higher biomass compared to the chemical fertilizer. In the first cutting, the essential oil content of SM250 treatment was significantly superior to the chemical fertilizer. In the first cutting, the highest essential oil yield was obtained with the high level of livestock manures, but in the second cutting, there was no significant difference between the essential oil yield of different livestock manures levels and chemical fertilizer. In general, it could be concluded that the high level of poultry manure is a desirable alternative to the chemical fertilizer in D. kotschyi cultivation by creating the favorable conditions for the plant growth. به‌منظور ارزیابی پاسخ تولید زرین‌گیاه (Dracocephalum kotschyi Boiss.) به کودهای دامی و شیمیایی آزمایشی به‌صورت اسپیلت پلات در زمان با سه تکرار در سال‌های 1397 و 1398 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل شاهد (بدون کود)، کود شیمیایی، و سطوح مختلف (100، 143 و 250 کیلوگرم نیتروژن در هکتار) از هر یک از کودهای مرغی (PM100، PM143، PM250)، گوسفندی (SM100، SM143، SM250) و گاوی (CM100، CM143، CM250) بودند. صفات شامل رنگیزه‌های فتوسنتزی، شاخص‌ سطح‌برگ، زیست‌توده گیاهی و درصد و عملکرد اسانس بررسی شدند. اثر کود، چین و اثر متقابل کود در چین بر همه صفات معنی‎دار شد. در چین اول، تیمار PM250 رنگدانه‎های فتوسنتزی بیشتری در مقایسه با کود شیمیایی تولید نمود. همچنین، تیمارهای SM100 و CM100، کلروفیل a و کلروفیل کل بالاتری را در مقایسه با کود شیمیایی موجب شدند. در چین دوم، میانگین رنگدانه‎های فتوسنتزی در تیمارهای کود دامی بر کود شیمیایی برتری نداشت. در چین اول، سطح بالای انواع کودهای دامی شاخص سطح برگ بالاتری در مقایسه با کود شیمیایی داشتند ولی در چین دوم، سطح متوسط و بالای کود مرغی و سطح بالای کود گوسفندی دارای این برتری بودند. در چین اول، همه تیمارهای کودهای دامی به استثنای CM100 زیست‌توده گیاهی مشابه با کود شیمیایی تولید کردند ولی در چین دوم، تیمار PM143 زیست توده بالاتری در مقایسه با کود شیمیایی تولید نمود. در چین اول، میزان اسانس تیمار SM250 در مقایسه با کود شیمیایی برتری معنی‎داری داشت. در چین اول، بیشترین عملکرد اسانس با سطح بالای انواع کودهای دامی به‌دست آمد اما در چین دوم، اختلاف معنی‎داری بین عملکرد اسانس سطوح مختلف کودهای دامی با کود شیمیایی مشاهده نشد. به‌طور کلی، نتیجه‎گیری می‎شود سطح بالای کود مرغی با ایجاد شرایط مطلوب رشد گیاهی جایگزین مطلوبی برای کود شیمیایی در کشت گیاه دارویی زرین‌گیاه به‌شمار می‎رود.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124500_ba39410183918ea7eb108f5767cc703c.pdf

موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Effects of seed biopriming with fungus Trichoderma harzianum on secondary metabolites production in cumin (Cuminum cyminum L.) تأثیر بیوپرایمینگ بذر با قارچ Trichoderma harzianum روی تولید متابولیت‌های ثانویه در زیره سبز (Cuminum cyminum L.) 513 529 124501 10.22092/ijmapr.2021.352573.2897 FA نیما خالدی استادیار، مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران عباس ده شیری استادیار، مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران فرشید حسنی استادیار، مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران Journal Article 2020 11 16 This study was aimed at investigating the effects of biopriming with a number of native isolates of Trichoderma harzianum on the germination and seed vigor indices of a native cumin (Cuminum cyminum L.) population. Also, the effects of extracellular enzymes produced by these isolates as elicitors on the production and accumulation of secondary metabolites in the seedlings obtained from bioprimed seeds were studied. Based on the results, all the T. harzianum isolates were able to produce the enzymes amylase, protease, cellulase, xylanase, chitinase, and lipase. The results also showed that the cumin seed biopriming significantly affected the germination and seed vigor indices and improved the quality and health of seeds and seedlings. In this study, the essential oil of seedlings obtained from the bioprimed seeds was extracted by water distillation and its chemical compounds were identified by GC and GC/MS. The results showed that the main compounds identified included β-pinene, ρ-cymene, limonene, γ-terpinene, terpinen-4-ol, α-terpineol, cuminaldehyde, and β-farnesene. Also, T. harzianum and the enzymes secreted by it as elicitors increased the expression of genes associated with the production and accumulation of secondary metabolites in cumin. This is the first report on the effects of seed biopriming with the native isolates of T. harzianum on the essential oil compounds of cumin seedlings. The findings of this research showed that the amount of extracellular enzymes secreted by the T. harzianum isolates is different and affects the production and accumulation of secondary metabolites in cumin. این مطالعه به‌منظور بررسی تأثیر بیوپرایمینگ با تعدادی از جدایه‌های بومی قارچ Trichoderma harzianum روی شاخص‌های جوانه‌زنی و بنیه بذر یک توده بومی زیره سبز (Cuminum cyminum L.) انجام شد. همچنین تأثیر آنزیم‌های خارج سلولی تولیدشده توسط این جدایه‌ها به‌عنوان الیسیتور بر تولید و انباشت متابولیت‌های ثانویه در گیاهچه‌های حاصل از بذرهای بیوپرایم شده بررسی شد. براساس نتایج، تمام جدایه‌های T. harzianumقادر به تولید آنزیم‌های آمیلاز، پروتئاز، سلولاز، زایلاناز، کیتیناز و لیپاز بودند. نتایج همچنین نشان داد که بیوپرایمینگ بذر زیره سبز به‌طور قابل‌توجهی روی شاخص‌های بنیه و جوانه‌زنی بذر تأثیر گذاشته و موجب بهبود کیفیت و سلامت بذر و گیاهچه شد. در این مطالعه، اسانس گیاهچه‌های حاصل از بذرهای بیوپرایم شده به روش تقطیر با آب استخراج و ترکیبات شیمیایی آن با استفاده از روش‌های کروماتوگرافی گازی و کروماتوگرافی گازی متصل به طیف‌سنج جرمی شناسایی شدند. نتایج نشان داد که ترکیب‌های اصلی شناسایی شده شامل بتا-پینن، پارا-سیمن، لیمونن، گاما-ترپینن، ترپینن-4-اُل، آلفا-ترپینئول، کومین آلدهید و بتا-فارنزن بودند. همچنین قارچ T. harzianumو آنزیم‌های ترشح شده توسط آن به‌عنوان الیسیتور موجب افزایش بیان ژن‌های مرتبط با تولید و انباشت متابولیت‌های ثانویه در زیره سبز شدند. این اولین گزارش در مورد تأثیر بیوپرایمینگ بذر با جدایه‌های بومی قارچ T. harzianum روی ترکیب‌های اسانس گیاهچه‌های زیره سبز می‌باشد. یافته‌های این پژوهش نشان داد که مقدار آنزیم‌های خارج سلولی ترشح شده توسط جدایه‌های T. harzianum متفاوت است و روی میزان تولید و انباشت متابولیت‌های ثانویه در زیره سبز تأثیر می‌گذارد.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124501_d930d351e78b5df49cde28126bcfcd7c.pdf

موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور تحقیقات گیاهان دارویی و معطر ایران 1735-0905 37 3 2021 07 23 Effects of chitosan foliar application on some physiological and biochemical traits of thyme (Thymus vulgaris L.) under drought stress بررسی اثر محلول‌پاشی کیتوزان بر برخی صفات فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی آویشن (Thymus vulgaris L.) تحت تنش خشکی 530 548 124502 10.22092/ijmapr.2021.354361.2981 FA فاطمه سالارپور غربا دانشجوی دکترا، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران حسن فرحبخش دانشیار، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران Journal Article 2021 04 27 To investigate the effects of chitosan foliar application on the various physiological and biochemical (proline, protein, antioxidant enzymes, and percentage and essential oil yield) characteristics and dry matter yield of thyme (Thymus vulgaris L.) under drought stress conditions, a split-plot experiment was conducted in a randomized complete block design with three replications in Lalehzar city, Bardsir county, Kerman province in 2019. The drought stress at four levels (35, 50, 65, and 80% of available moisture discharge) and the chitosan concentration at five levels (0, 0.2, 0.5, 1.0, and 1.5 gram chitosan per liter of acetic acid) were considered as the main and sub plots, respectively. The results showed that the drought stress increased proline, antioxidant enzymes, and percentage and essential oil yield and decreased the dry matter yield significantly. The proline, antioxidant enzymes, dry matter yield, and essential oil percentage increased significantly with increasing the chitosan concentration, which resulted in a significant increase in the essential oil yield as the most important quality index in thyme. The protein and gayacol peroxidase enzyme were not affected by chitosan foliar application. In general, the results of this research showed that the higher chitosan concentrations (1.5 gram chitosan per liter of acetic acid) were more effective in ameliorating the damages induced by the drought stress and achieving the higher yield. به‌منظور بررسی اثر محلول‌پاشی کیتوزان بر ویژگی‌های مختلف فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی (پرولین، پروتئین، آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان و درصد و عملکرد اسانس) و عملکرد ماده خشک آویشن باغی (Thymus vulgaris L.) در شرایط تنش خشکی، آزمایشی به‌صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در منطقه لاله‌زار، بردسیر، استان کرمان در سال 1398 به مرحله اجرا درآمد. تنش خشکی در چهار سطح (35، 50، 65 و 80 درصد تخلیه رطوبت قابل دسترس) و غلظت کیتوزان در پنج سطح (0، 0.2، 0.5، 1 و 1.5 گرم کیتوزان بر لیتر استیک اسید) به‌ترتیب به‌عنوان فاکتورهای اصلی و فرعی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که تنش خشکی باعث افزایش معنی‌دار پرولین، آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان و درصد و عملکرد اسانس و کاهش معنی‌دار عملکرد ماده خشک شد. با افزایش غلظت کیتوزان پرولین، آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان، عملکرد ماده خشک و درصد اسانس افزایش معنی‌داری نشان دادند که منتج به افزایش معنی‌دار عملکرد اسانس به عنوان مهمترین شاخص کیفیت در گیاه آویشن باغی شد. پروتئین و آنزیم گایاکول پراکسیداز تحت تأثیر محلول‌پاشی کیتوزان قرار نگرفتند. به‌طور کلی نتایج این تحقیق نشان داد که غلظت‌های بالاتر کیتوزان (1.5 گرم کیتوزان بر لیتر استیک اسید) در رفع آسیب‌های ناشی از تنش خشکی و حصول عملکرد بالاتر نقش مؤثرتری داشتند.

https://ijmapr.areeo.ac.ir/article_124502_a7924db4addf937e12dba5348ffcf12c.pdf