اثرات بیولوژیک اسانسها و عصارهها
النا حسینی؛ شهرام ارمیده؛ عباس حسین زاده
چکیده
سابقه و هدف: یونجه (Medicago sativa L.) از تیره لگومینوز به علت غنی بودن از لحاظ پروتئین، کلسیم، ویتامینها، خوش خوراکی و درصد کم سلولز در ردیف بهترین گیاهان علوفهای است که به آن طلای سبز میگویند. یونجه اولین گیاه زراعی است که اهلی و به عنوان علوفه کشت شده است. سرخرطومی برگ یونجه (Hypera postica Gyllenhal) از آفات مهم مزارع یونجه در ایران است. خسارت ...
بیشتر
سابقه و هدف: یونجه (Medicago sativa L.) از تیره لگومینوز به علت غنی بودن از لحاظ پروتئین، کلسیم، ویتامینها، خوش خوراکی و درصد کم سلولز در ردیف بهترین گیاهان علوفهای است که به آن طلای سبز میگویند. یونجه اولین گیاه زراعی است که اهلی و به عنوان علوفه کشت شده است. سرخرطومی برگ یونجه (Hypera postica Gyllenhal) از آفات مهم مزارع یونجه در ایران است. خسارت عمده آن مربوط به مرحله لاروی با تغذیه از برگها به ویژه در چین اول میباشد. رایجترین روش مبارزه با این آفت، استفاده از آفتکشهای شیمیایی است که موجب ایجاد باقیمانده آفتکشها، مرگ دشمنان طبیعی، ایجاد مقاومت، آلودگی محیط زیست و پیدایش آفات ثانویه میگردد، ازاینرو امروزه تحقیقات در جهت جایگزینی سایر ترکیبات مانند آفتکشهای گیاهی بسیار ضروریست . در این تحقیق اثر نیمارین مستخرج از گیاه چریش (Azadirachta indica A .Juss) و ماترین مستخرج از گیاه تلخ بیان، (Sophora flavescens Ait.) روی لاروهای سن دوم و حشرات کامل سرخرطومی برگ یونجه در شرایط آزمایشگاهی و مزرعهای بررسی شد.مواد و روشها: بررسیهای آزمایشگاهی در قالب طرح کرتهای کاملاً تصادفی و ارزیابی مزرعهای در طرح در قالب بلوکهای کامل تصادفی در بهار 1402 در شهرستان نقده انجام شد. حشرهکش گیاهی ماترین با فرم تجاری روی آگرو و عصاره گیاه چریش با فرم تجاری نیمارین در آزمایشها بهکار برده شد. زیستسنجی روی لارو سن دوم و حشرات کامل سرخرطومی برگ یونجه به روش غوطهورسازی برگ میزبان در غلظتهای هر دو ترکیب انجام شد و شمارش تلفات 24 و 48 ساعت بعد از تیمار انجام گردید. بعد از تعیین LC50 و LC25 ماترین و نیمارین اثر اختلاط آنها روی لاروهای سن دوم و حشرات کامل ارزیابی شد. در این بررسی، غلظتهای LC50 ماترین،LC50 نیمارین،LC25 نیمارین+ LC25ماترین به همراه تیمار شاهد روی سن دوم لاروی و حشرات کامل استفاده گردید. همچنین تأثیر دوز زیرکشنده (LC25) روی دگردیسی (تبدیل مرحله لاروی به شفیره و تبدیل مرحله شفیرگی به حشره کامل) بررسی شد. آزمایشهای مزرعهای، در سه مزرعه یونجه تحت تیمارهای نیمارین در غلظتهای (2000،3000 و ppm4000)، ماترین در غلظتهای (200، 400 و ppm600) و شاهد (آب) انجام گردید و هر تیمار در سه تکرار به روش هندرسون- تیلتون ارزیابی آنالیز شد .نتایج: نتایج تجزیه پروبیت نشان داد بعد از 48 ساعت میزان LC50 محاسبه شده دو آفتکش گیاهی نیمارین و ماترین روی حشرات کامل و لاروهای سن دوم سرخرطومی برگ یونجه به ترتیب 544.65، 50.23، 45.86 و 3.76 پیپیام بدست آمد. همچنین تأثیر LC25 هر دو آفتکش نشان داد که بیشترین بازدارندگی در تبدیل لارو به شفیره مربوط به تیمار نیمارین 30 درصد و در تبدیل شفیره به حشره کامل مربوط به ماترین 51.50 درصد بود. در آزمایشهای مزرعهای بیشترین میزان تلفات روی حشرات کامل در غلظت 600 پیپیام ماترین با 53.33 درصد و در لاروهای سن دوم مربوط به غلظت 2000 پیپیام نیمارین با 27.33 درصد مشاهده شد.نتیجهگیری: نتایج این بررسیها نشان داد که آفتکش ماترین در شرایط آزمایشگاهی و مزرعهای قدرت کشندگی بالاتری در مقایسه با آفتکش نیمارین روی حشرات کامل و لاروهای سن دوم سرخرطومی برگ یونجه دارد و تأثیر دوز زیرکشنده نیمارین در دگردیسی آفت مؤثرتر بود، ازاینرو میتوان از هر دو آفتکش در مدیریت تلفیقی این آفت مهم استفاده کرد.
